اتاق فرار لیلان

اتاق فرار لیلان:
روزهای فعالیت شنبه تا جمعه 

* قبل از خرید بلیط با شماره تماس مجموعه جهت هماهنگی تماس حاصل فرمائید.*

* شماره تماس پشتیبانی جهت رزرو:  09195530899

تعداد نفرات: 4 الی 9 نفر

درجه سختی: 9 از 10
مدت زمان اتاق فرار: 90 دقیقه

قوانین بازی اتاق فرار لیلان:

- ورود افراد دارای بیماری قلبی، زمینه ای و تنفسی ممنوع می‌باشد.

- از پذیرش افراد با حالت غیر طبیعی و مصرف مشروبات الکلی و روان گردان معذوریم.

- لطفا در صورت داشتن بیماری خاص، آلرژی یا فوبیا به چیزی، به مجموعه اطلاع دهید.

- لطفا شئونات اسلامی را رعایت فرمایید.

- لطفا از پارک کردن وسیله نقلیه و تجمع داخل کوچه خود داری کنید.

- خط قرمز مجموعه ما بی احترامی به بازیگران بازی می‌باشد که در صورت مشاهده، بازی فورا متوقف شده و هزینه کامل از گروه دریافت می‌شود.

- امکان برگزاری جشن تولد وجود دارد.

- امکان استفاده از سرویس بهداشتی وجود دارد (بعد از پایان بازی).

- اطراف بازی جای پارک به راحتی پیدا می‌شود.

- بازی طبقاتی است.

- بازی بدون کفش و با کفش های مخصوص اتاق فرار برگزار می‌شود.

- امکان دسترسی آسان بازی از طریق ایستگاه اتوبوس BRT یافت آباد وجود دارد.

- از پلیرهای عزیز درخواست می‌شود که به محض رسیدن در لوکیشن بازی، با مجموعه تماس حاصل فرمایند.

- حتما یک ربع قبل از سانس در لوکیشن مجموعه حضور داشته باشید در صورت کنسل شدن سانس از طرف شما هزینه رزرو عودت داده نمی شود.

- ژانر: سبک ترس این بازی ماوراطبیعی است.

پس از کلی پرس و جو، حوالی نیمه های شب بود که رسیدیم به مسیری که ما رو به زورون آباد می‎رسوند؛ همون جایی که قرار بود منیر خانم رو ملاقات کنیم؛ همونی که با ما تلفنی حرف زده بود و قول یه جای بکر و خلوت و با صفا رو بهمون داده بود... ... یکی دو ساعتی می‎شد که تو اون جاده بودیم؛ داشتم راجع به مقصدمون فکر می کردم که صدای جیغ یکی از دوستام باعث شد از جا بپریم... _چی؟ با من بودی؟ +بوق زدم؛ با تو چیکار دارم آخه؟ _تو الان نگفتی نیا؟! اوناهااااش اوناهاش اون بالا می‎بینیدش؟! + ول کنید دیگه بابا از وقتی افتادیم تو این جاده خاکی، یکی یکی دارید توهم می‎زنید، به بیرون نگاه نکنید... هیچی اون بیرون نیست. _توهم چیه؟ صداشونو نمی‎شنوید؟ دارن داد میزنن! زمزمه هاشون داره دیونه‎م می‎کنه... میگن نیا، برگرد... +باشه باشه آرامش خودتو حفظ کن؛ حالا می‎رسیم؛ یه‎کم که بخوابی همه چی درست میشه. _ولی من سر هر پیچ، بالای کوه و لای درختا، صورتای زمختشون رو می‎دیدم. چشماشون از سفیدی برق می‎زد؛ یکیشون به من می‎خندید؛ با شنیدن صدای خنده هاشون، آرزو می‎کردم کاش ناشنوا متولد می‎شدم و هیچ وقت نمی‎شنیدمشون. به خدا صداشونو می‎شنیدم. انگار زمزمه می‎کردن:((انتخاب با توئه.))